الباب الثامن : فى مذمة الكبر و الفخر و الحسد و توبيخ المتكبرين المتفاخرين اين باب ، مشتمل بر شرح و تفسير سه حكمت و سه خطبه - و از آن جمله خطبهء قاصعه - مى باشد . الباب التاسع : فى مذمة الظلم و الظالمين و كل من خالف الهدى و الدين در اين باب ، خطبهء طولانى « شقشقيه » ( خطبهء 3 ) شرح و ترجمه شده و پس از آن ، نوزده خطبه بدون شرح و ترجمه ذكر شده است . الباب العاشر : فى قوانين العدالة و الحكم و السياسة المدنية اين باب ، نامهء امام على ( ع ) به مالك اشتر ( نامهء 53 ) را بدون شرح و ترجمه در بردارد . الباب الحادى عشر : فى المعاد و أحوال الموت و القبر و أهوال الحشر و القيامة و دخول الجنّة و النار اين باب مشتمل بر شرح و تفسير هفت خطبه است ، و مباحث آن كوتاهتر از ابواب اوّل و دوم و طولانى تر از ساير ابواب كتاب است . الباب الثاني عشر : فى الدعاء در اين باب ، شش خطبهء كوتاه و يك حكمت در دعا ، بدون شرح و ترجمه نگاشته شده است . مطابق با تصريح صاحب رياض العلماء و نقل قول صاحب مستدرك الوسائل از ايشان ( 1 ) ، عبد الباقى بر اتمام اين شرح توفيق نيافته و در ابواب كوتاه و پايانى كتاب ، شرح را ناتمام گذارده است . تحقيق و بررسى در نسخه‌هاى خطّى كامل از اين شرح - تا حدودى كه در دسترس نگارنده قرار گرفته - خود تأييد و تأكيدى بر همين نظر است . چرا كه تعدادى از خطبه‌ها در باب نهم و تمامى ابواب دهم و دوازدهم كتاب بدون شرح مانده ، اگر چه نامه و خطبه‌هاى كمى از نهج البلاغه در اين دو باب ذكر شده است .

--> ( 1 ) رياض العلماء ، ج 3 ، ص 59 ، فهرست سپهسالار ، ج 2 ، ص 131